Эргээд ирэхэд

Бараг хоёр жилийн өмнө Банжигт хамгийн сүүлд нэвтэрсэн байна. Сая нууц үгээ оруулахдаа жаахан эргэлзэж байсан ч мартаагүйдээ хаячин их баярлав. Яг миний мэддэг банжиг, банжигмаанууд, банжигдоржууд... өгүүллэгүүдийг минь уншиж, санаа оноогоо нэмэрлэж, хамтдаа хөөрч баярлаж, гомдож туниж, энд өнгөрүүлсэн гурван жилийн дурсамж эргэн сэргэж байна. Эргээд ирэх сайхан байна.

ЦОО ШИНЭ ХАЙРТАЙ УЧИРСААН...
Би дахиад л дурлачихсан. Бүүр галзууртлаа дурлачихсан. Би шинэ хүнийг хайрлаж эхэлсэн. Бүүр үхэн үхтлээ хайрлана гээд өөрөө өөртөө аль хэдийнээ амлачихсан. Түүний үнэрийг мэдрэхээр л сэтгэл зөөлөрч, түүнийг үнсэхээр л сэтгэл цэлмээд ирдэг юм. Харамсалтай нь тэр намайг тоодоггүй. Хайр хэмээх асар том гол  сэтгэл зүрхэнд минь үерлэж, эргээ даван урсаж, энгэрт минь асгарч байгааг тэр даанч сайн мэддэггүй. Үргэлж уйлж туньдаг, үглэж, цамнадаг. Гэхдээ л түүнийг уурлах, аашлах тутам би түүнд улам их хайртай болж, уйлж гомдлох бүрт нь улам их дурлаж байгаа.
"ЦОО ШИНЭ ХАЙРТАЙ УЧИРСААН..." цааш унших »
Тэргүүн" сонины захиалагч бүр "Skyphone" дугаарыг бэлгэнд авна
Монголын сонины холбооны Топ-10 сонины нэг, Монголын маркетинг менежментийн холбооны Шилдэг долоо хоног тутмын сонины нэг Үндэсний долоо хоног  тутмын “Тэргүүн” сонин есөн жилийн ойтойгоо золгож 400 дахь дугаараа уншигч Та бүхэндээ өргөн барьж байна.  Өнгөрсөн есөн жилийн хугацаанд “Тэргүүн” сонинтой хамт байж, бидний хийсэн 400 дугаарыг уншиж, байнга дэмжиж байсан уншигч захиалагчид бас хамтран ажиллагч байгууллагууддаа талархал илэрхийлье. Монголын хэвлэл мэдээллийн зах зээл дээр өөрийн гэсэн өнгө төрхийг тодорхойлж, тасралтгүй үйл ажиллагаагаа явуулж байгаа “Тэргүүн” сонины энэ удаа есөн жилийн ой, 400 дахь дугаарын баяраа уншигч захиалагч олонтойгоо хуваалцаж, онцгой содон бэлгийг барьж байна. Тус сонин “Скайтел”ХХК-тай хамтран ажиллах гэрээ байгуулж, 2013 оны гуравдугаар улиралд “Тэргүүн” сонинг захиалсан захиалагч бүртээ нэг сарын ярианы эрх, 1000 нэгж, нэг gb дата эрхтэй “Skyphone” брэндийн дугаарыг бэлгэнд өгөх юм. Уншигч Та бүхэн “Тэргүүн” сонинг захиалсан баримтаа авч, “Скайтел” ХХК-ны салбарууд дээр очин  хамгийн хямд ярианы тариф бүхий “Skyphone” брэндийн дугаарыг бэлгэнд аваарай. Энэ талаар "Скайтел" ХХК-ийн  маркетингийн мэргэжилтэн Б.Ууганцэцэгээс тодрууллаа.
"Тэргүүн" сонины захиалагч бүр "Skyphone" дугаарыг бэлгэнд авна" цааш унших »
ЦАГ ХУГАЦААГ БУЦААГААД...
-Захирал аа. Таньтай нэг хүн заавал уулзана гээд байх юм. Хуралтай гэсэн чинь явдаггүй. Бараг дөрвөн цаг сууж байна гэж хэлснээ нарийн бичиг хүүхэн гэм хийсэн юм шиг өөдөөс харлаа. -Хэн гэдэг хүн байна гэвэл -Батхорол гэсэн байхаа. Таньтай хувийн асуудлаар л уулзана гээд суугаад байх юм. -Тусламж дэмжлэг л хүссэн хүн юм байлгүй дээ. Олон нийттэй харилцах менежертэй уулзуулчихаач гэтэл -Үгүй гэсээн. Танаас уучлалт гуйхаар ирсэн гээд байна гэснээ чимээгүй болов. Өдий олон жил энэ ширээний ард суухдаа хэн нэгэн надаас уучлалт гуйх гэж орж ирж байсныг хэзээ ч харж байсангүй. Өчнөөн л олон хүн энэ хаалгыг татсан. Албатай юм шиг тусламж дэмжлэг нэхэх хурган дарга нар, эсвэл өрөвдүүлэх гэж  нүүр царайгаа барайлган мөнгө гуйх иргэд, ажил горилох залуучууд, ая тааруулаад мөнгө салгачих гэсэн хүүхнүүд л байнга орж ирдэг байсныг санав.
"ЦАГ ХУГАЦААГ БУЦААГААД..." цааш унших »
МИНИЙ АМЬДРАЛДАА ХАРСАН ХАМГИЙН ХАРГИС АЛЛАГА БУЮУ ХҮН ХЭМЭЭХ ТЭЖЭЭВЭР АМЬТАН
Одоогоос олон жилийн өмнө, ээжийн хайртай цагаан үнээгээр тогоо тослох болдог юм байна. Ээж уйлж, зул барьж “Хүүхдүүдийнхээ амыг тосолсон, хөгшин үнээнийхээ махыг би л лав идэж чадахгүй. Дүүд л өгөөд явуулахаас” хэмээн үглэж, аав маань “Хөөрхийг нухмааргүй л байх юм. Даанч ирэх хаврыг давахгүй дээ” хэмээн ярьж байхыг сонссон юм. Ээжийн айгаад байсан “тогоо тослох” өдөр нь ч болов. Гэрийн ажлаас хэзээ ч хойш сууж үзээгүй ээж маань ганц зул барьж тавьчихаад л хашаанаасаа гараад гүйчихсэн. Том хутга, сүх барьсан урд айлын залуучууд гараас минь чихэр иддэг байсан цагаанааг маань ганцхан цохиод л газар унагаачихлаа. Нүд харанхуйлаад л... Цааш юу болсныг сайн санадаггүй юм. Нэг л мэдэхэд цагаанаагийн арьс түлээн дээр дэлгээтэй. Харин дөнгөж саяхан алсан үнээний мах чичгэс, чичгэсхийн хөдөлж байх шиг харагдсан. Хамгийн сүүлийн удаа цагаанааг илж, аманд нь чихэр барьж үзсэн ч тэр хөөрхий амьтан идэхээсээ нэгэнт өнгөрчихсөн,толгой нь харанхуй пүнзны шалан дээр хэвтэж байлаа. Миний амьдралдаа харсан хамгийн харгис аллага...
"МИНИЙ АМЬДРАЛДАА ХАРСАН ХАМГИЙН ХАРГИС АЛЛАГА БУЮУ ХҮН ХЭМЭЭХ ТЭЖЭЭВЭР АМЬТАН" цааш унших »
Алдаа оноог минь хуваалцдаг, аз жаргалыг минь ерөөдөг амины хэдэн нөхдөөсөө алдмааргүй байна би...

Их сургуулийн оюутан мэргэжлээрээ ажиллах санаатай, бас ээж ааваасаа мөнгө нэхэж зовоохгүй том болсноо үзүүлэх гэж би одоогоос арав гаруй жилийн өмнө тухайн үедээ л шуугиан тарьж, олны анхаарлыг татаж чаддаг байсан  нэгэн сонинд ажилд орсон юм. Анхныхаа ярилцлагыг хийхээр Монгол Улсын гавьяат жүжигчин Жанчивдорж гэдэг айлыг их л удаан хайж байж олж очлоо. Хаалгыг нь тогштол өндөр, надаас ганц хоёр л ах болов уу гэмээр царайлаг залуу үүдээ онгойлгож өгснөө “Ор ор цоожгүй хаалга тогшоод гэснээ “Хэн бэ?”, “Яах гэж байгаа юм бэ” ч гэж асуусангүй, шууд л галынхаа өрөө рүү яваад орчихов. Хий дэмий л араас нь дагаад орлоо. Би сэтгүүлч, сонины газраас яваа юм. Ааваас тань яриа авах гээд гэж хэлтэл над руу харж байснаа

-Чи Хөвсгөлийнх үү гэснээ инээв. Тиймээ хэмээн гайхан хэлтэл

-Тийм байхаа. Улаан хацартай болохоор чинь л манай нутгийнх байх гэж бодлоо. Чамаас ёалхи үнэртэх шиг санагдаж байна гэснээ тачигнатал инээж билээ. Хотын царайлаг залуу тас хар хослол, цав цагаан цамцтай, хачин дэгжин харагдах залуу гурил зуурахаар бэлтгэж байгаа нь илт. Тэр залуу намайг өөрийг нь гайхан харж байгааг мэдсэн бололтой.

-Аав шүдээ авахуулаад ирсэн. Би аяга хоол хийж өгөх гэсэн юм гэснээ дахиад л тачигнатал инээв.

-Яасан. Гоёлын костьюмтай гал тогоондоо сууж байдаг тансаг эр гэж бодсон уу гэснээ миний хэзээний хуучин танил шиг л яриа дэлгэж,

-Найз нь Кино урлагийн дээд сургуулийг төгсөж байгаа юм. Сая дипломын ажлаа хамгаалсан. Монте Кристо гүнгийн  дүр бүтээсэн юм гэснээ

-“Хатагтай минь, би захидлыг хоёр зуун мянган франкаар худалдан авсан юм. Үүний ачаар би өнөөдөр өөрийгөө таны өмнө зөвтгөж чадаж байгаа болохоор тийм ч үнэтэй биш юм . Үүнээс болж би баривчлагдсан юм. Та үүнийг мэднэ. Харин хатагтай та намайг шоронд хэчнээн жил тарчилсныг мэдэхгүй. Би арван дөрвөн жил, танаас бээрийн дөрөвний нэгийн зайд орших Иф цайзад хоригдсон. Би энэ урт удаан арван дөрвөн жилийн туршид өдөр бүр өшөөгөө авна гэж тангараглаж байлаа. Тэгэхдээ би таныг намайг ховлогч Фернантай суусан, эцэг минь үхсэн, үхэхдээ өлсөж үхсэнийг мэдээгүй байсан билээ” яг л тайзан дээр байгаа жүжигчин шиг үргэлжлүүлэн өндөр дуугаар уншив. Түүний нүүрний хувирал, дуу хоолойны өнгийг сонсоод л “Энэ ч жинхэнэ жүжигчин эр байна даа” хэмээн бодож ч дуусаагүй байтал өнөөх залуу

-Ингээд л дипломаа хамгаалчихлаа. Ингэхэд чи надад гурил зуураад өгөхгүй юм уу хэмээн царайчлангуй хэлдэг байгаа. Би Монгол Улсын гавьяат жүжигчин Жанчивдорж, түүний хүү Жамьянсүрэн нартай ингэж танилцсан юм. Бага хүү нь тусдаа гарчихсан. Аав хүү хоёр хоюулахнаа амьдарна. Их хотод тэднийх шиг хаалга нь үргэлж онгорхой айлыг би үзээгүй. Хамт байр хөлсөлдөг найз охинтойгоо хамт тэднийд байнга очино. Гал тогооных нь шүүгээг ухаад юу байгаагаар нь хоол хийгээд идчихнэ. Жааяа ах биднийг яг л охин шигээ үзнэ. Очихгүй хэд хоночихвол

-Яасан гэж ирээд л нэг их сүрхий асууна. Заримдаа уран бүтээлийн халуун маргаан өрнүүлнэ. Байнга л ном зохиол ярина. Маргалдаж, муудалцана, би дийлдээд бүүр уйлж байсан удаатай. Хэдийгээр надаас 40 гаруй насаар ах ч гэсэн Жааяа минь бидэнтэй яг л найз шиг байдаг байж билээ. Хааяахан, цалингаа буухаар  ганц шил архи аваад очно.

Алаглуулаад оёсон аяганы минь алчуурыг

Арынхаа ууланд гээчихээд ирэв үү дээ

Аминчлаад хэлсэн арав таван үгийг минь

Айлынхаа хүүхнүүдэд тараачихаад л ирэв үү дээ хэмээн сэтгэл гэгэлзтэл дуулдагсан.Амьдралын бүхий л ачааг нуруун дээрээ үүрч, хоёр хүүгээ гараасаа салгалгүй хөтлөж, гадаа гарч эр, гэрт орж эм болж явсаар тайзан дээрээ л жаргаж, тайзан дээрээ л нар шиг манддаг байсан нутгийн сайхан ах маань хэтэрхий эрт хорвоог орхисон доо хөөрхий.

Түүний хоёр хүү аавынхаа шийрийг хатаах сайхан залуучууд эгэлгүй хэрнээ, эглийн эгэл уран бүтээлчийн гэрт өсөж торнисон юм. Сэнгэдорж маань “Бодлын хулгайч”,” Адам”, “Цагаан шөнө” зэрэг олон кино найруулж, Жаминаа маань “Мөрөөдлийн хөлөг онгоц” телевизийн олон ангит уран сайхны кинонд ихэр ах дүүс Гантулга, Гарьд нарын дүр бүтээж, “Сексийн эрх чөлөө” нэртэй кино найруулж уран бүтээлээ ид хийж бүтээж явсан. Харин харамсалтай нь хоёр жилийн өмнөөс Жаминаагийн маань бие өвдөж, бөөрний дутагдал хэмээх аймшигтай өвчнөөр өвдөөд байна.

Уран бүтээлч хүний тэсвэр хатуужил, бас сэтгэлийн тэнхээ өнгөрсөн хоёр жилийн хугацаанд шавхагдаагүй. Гэхдээ л түүний гунигтай нүд, байнга цус шүүлгэсээр байгаад хатуурч хагарсан судаснуудыг харахаар өмнөөс нь элэг эмтрэх шиг л болдог юм.  Жаминаа маань дөнгөж гуч гаруйхан настай. Харин хүү нь аравхан сартай. Хэтэрхий сайн андыгаа өвчинд шаналж байгааг харах үнэхээр  хэцүү байдгийг өнгөрсөн өдрүүдэд би яс махандаа шингэтэл ойлгож байна. Алдаа оноог минь хамт хуваалцдаг, аз жаргалын минь ерөөлийн үгтэйгээ угтдаг  амины хэдэн нөхдөөсөө  алдмааргүй байна би.

Хүмүүсээ туслаач

Хандивын данс “ХААН” банк - 5027613885

Мессежний данс - 150 100

Таны мессежний орлого түүний эмчилгээний зардалд хувь нэмрээ оруулах болно.

Бас “Нэгэн нарны дор” нэртэй хандивын тоглолт болно.

Билетийг 99189418 тоот утсаар хүргэж өгнө.

Нэгэн нарны дор нэгэн цагт баяр гунигаа хамт хуваалцахаар бурхнаас томилолт өвөртлөн ирсэн андууд минь халуун сэтгэлээ дэлгэж туслаарай

Цонхоор хараад л...Хүлээгээд л ....
Жиргээ ирсэн, бэлгээ ирж аваарай гэсэн Хатан хүүхний үг хичнээн өдөр цээж маажваа. Энэ балай сонгуулиас болж ойрд гадагшаа гарч ч чаддаггүй. Уг нь өчигдөр ажлаа дуусгангуутаа Хатан хүүхний ажил рүү хар хурдаараа гүйгээд очтол амарч байж таарав.
"Цонхоор хараад л...Хүлээгээд л ...." цааш унших »
Ухаан суухыг нь хүлээсээр...
Өрөөн дотор нэг л бүгчим. Тиймээс цонхоо онгойлгохоор очлоо. Өнөөх машин яг л өчигдөр орой байсан тэр л газраа. Бадам ах цонхныхоо шилийг буулгачихсан яг манай өрөөний цонх руу хараад сууж байв. -Урнаа эгчээ. Бадам ах бас л гадаа ирчихсэн байна. Та дахиад л арын хаалгаар гарч гэр рүүгээ явах уу гэвэл Урнаа эгч бичиг цаасныхаа ажилдаа түүртээд миний хэлж байгаа үгийг ч сайн сонссонгүй.
"Ухаан суухыг нь хүлээсээр..." цааш унших »
ҮЗМЭРЧ
  Бүхнийг мэдэгч  гэж олонд алдаршсан зартай удган эмгэний тухай бодол намайг бүрэн эзэмдэж, яагаад ч юм тэр эмгэнтэй уулзах хүсэл байнга чангааж байлаа. Худалч эмгэн, дундаа худлаа ярьдаг. Хөөрхий минь мөнгө олох гэж баахан худлаа ярьдаг байх даа гэж зэвүүцэн бодовч уулзаж, ярилцаж үзмээр санагдаад нэг л болдоггүй. Манай сэтгэл зүйн зөвлөгөө өгөх төв дээр ирсэн дөрвөн бүсгүй, тэдний гуниг дүүрэн харц, зовлон шаналалыг давж гарах гэж хэр чадлаараа хичээж байсан нь нүдэнд харагдах тусам тэр үзмэрч эмгэнийг үзэн ядаж байгаа хэрнээ түүнтэй уулзмаар санагдана.
"ҮЗМЭРЧ" цааш унших »
Жаахнаа Бээжингээс бэлэг ирүүлжээ
Хэдхэн цагийн өмнө Банжиг блогийнхонд undesten.mn сайтыг танилцуулсан. Энэ сайт блогийн бүхий л гишүүдэд нээлттэй гэдгийг зарласан.
"Жаахнаа Бээжингээс бэлэг ирүүлжээ" цааш унших »
Явж , явж та нартаа ийм л бэлэгтэй ирлээ...
Блогоо хаагаад бараг сар болж байна. Нэг их удахгүй эргээд ирнээ гэж амласан. Амласан ёсоороо эргээд ирлээ. Гэхдээ гуяа ганзгалаж, гараа унжуулаад хоосон ирээгүй шүү. Та нартаа ийм бэлэгтэй ирлээ. http://undesten.mn/ Банжиг гэдэг энэ айлаас хичнээн олон ном, хичнээн олон сэтгүүл, хичнээн олон сайт нээгдсэнийг тоолж үзвэл нилээд урт жагсаалт гарна гэдэгт би итгэдэг.
"Явж , явж та нартаа ийм л бэлэгтэй ирлээ..." цааш унших »
ГАЛ
Бүгд тойрон суусаар... Галын сүүлчийн дөлийг шуналтайгаар харж, ахиад хэзээ ч асахгүй байж магадгүй тэр гал руу улам бүр ойртлоо. Сүүмэлзэн асах хөх дөл тэднээр даажигнаж байх шиг нэг л тохуутай. Гэтэл хэн нэг нь -Түлээнд явсан хүмүүс ирэхгүй. Бид энд хөлдөж үхнэ хэмээн хашгирав.
"ГАЛ" цааш унших »
ХҮЛЭЭС
Эргэн тойрон харанхуй, нартай хэрнээ нэг л бүүдгэр. Халуун нар төөнөж, хөлс урсаж байвч сэтгэл даарсандаа чичирч байлаа. Таних хэрнээ танихгүй хүмүүс... Дуу чимээ, тоос тортог. Уйлмаар... Цээж давчдан байж ядавч гашуун нулимс нүдэн дээр тээглэчихээд унаж өгөхгүй зовооно.
"ХҮЛЭЭС" цааш унших »
Нар жаргасан хойно...
Зэвэг өвгөн галаа түлэх гэж баахан бухимдав. Нойтон түлээний гашуун утаа хоолой хорсгон, галын өнчин хөх дөл туниа муутайхан сүүмэлзэхэд тэрээр цайгаа халаахаар гал дээрээ тавьлаа. Гэрт хэдийнээ хүйт хургаж, цаанаа л нэг тохь муутай. Өглөө л чанасан бор цай уухын аргагүй хоормог шиг  болж,  хоолойг нь гашуу оргиулахад  Зэвэг унтахаар ороо бараадлаа. 
"Нар жаргасан хойно..." цааш унших »
ЦОНХОН ДЭЭР ҮЛДСЭН ЗУРАГ
Бүсгүй тас тас инээн, хундага жингэнэтэл тулгана. Түүнийг бараадах эрчүүд бүсгүйг даган хөөрч, худлаа саймшран, долоочих шахаж байгааг тэр удаан харж суулаа.  Хэдийгээр бүсгүй  инээж байгаа ч нүд нь нэг л гунигтай. Нахилзан бүжиглэж, жаргаж, наргиж байгаа мэт харагдавч сэтгэл нь хоосон байгааг Зоригт сэтгэлээрээ мэдэрч байв. Цаг хугацаа арван зургаахан настай жаахан охиныг ийм их өөрчлөхийн чинээ тэр санасангүй.
"ЦОНХОН ДЭЭР ҮЛДСЭН ЗУРАГ" цааш унших »
Нулимстай дурсамж
Өчигдөр төрсөн өдөр боллоо. Энэ өдөр надад хэзээ ч мартагдахгүй нэг дурсамж үлдээсэн учраас энэ баярыг нэг их сэтгэл догдлон, бас хөл алдан тэмдэглэж үзсэнгүй. Би эмээ өвөө дээрээ өссөн хөгшчүүдийн хүүхэд. Хайранд бялуурч, чихрэнд халтардсан бага насаа би дурсахдаа эмээгээ, бас өвөөгөө, ээжийгээ өөрийн эрхгүй дурсан санадаг юм. Би бас их дэггүй охин байлаа. 36-гийн гутал нэртэй дотоод үйлдвэрийн гутлыг хэдхэн хоногийн дотор точийлдоод дуусгачихна.
"Нулимстай дурсамж" цааш унших »
НАМРЫН ЦЭЦЭРЛЭГТ
Түүний гараас хөтлөхдөө зүрх нь догдлож, нүдээ анин сандарч  байгааг зөнгөөрөө мэдэрч байлаа. -Би чамд нэг юм үзүүлэх үү? гэснээ Итгэлт зориг муутайхан инээмсэглэв. Бадмаа юу ч хэлсэнгүй зүгээр л толгойгоо дохилоо. Итгэлт түүний гараас хөтлөн чимээгүйхэн алахсаар... “Хаачих гэж байгаа юм бол?” гэсэн сониуч бодол Бадмаад төрсөн ч юу ч асууж чадсангүй. Тэд алахсаар театрын дэргэдэх жижигхэн цэцэрлэгт ирлээ. Бүсгүй хүнийг дүрсэлсэн тийм ч том биш  баримлын дэргэд Итгэлт зогссоноо
"НАМРЫН ЦЭЦЭРЛЭГТ" цааш унших »
ГАНЦ УЛААН НАВЧ
Тэр царай муутай. Гэхдээ л цаанаа л нэг сэтгэл татам дулаахан төрхтэй. Адайр муухай ааштай. Тэгсэн хэрнээ үг бүр нь сэтгэлд зүү мэт шивж ордог охин байлаа. Уулзья гэхээр “Үгүй” гэж зөрүүдлэнэ. Уулзахгүй дээ гэж бодохоор “Хүрээд ирээч” гэж дуудна. Хаяад явчихья гэхээр хачин их гуниглана. Хамт байя гэхээр халдаж, ойртож чадахгүй зовно. Яагаад ч юм түүнийг хүлээх, эсвэл бүр ор тас мартахыг хүссэн ч чаддаггүй байлаа. Нэг өдөр хаалганы хонх тасралтгүй жингэнэв. Очихын хооронд ямар удаан дардаг юм бэ дээ хэмээн уцаарлан бодсоор хаалга нээтэл нөгөө охин.
"ГАНЦ УЛААН НАВЧ" цааш унших »
ШУВУУД БУЦАХ ЦАГААР...
Утас жингэнэтэл дуугарав. Гамбаа утас руугаа хяламхийн харснаа авах гэсэн боловч авч чадсангүй. Яг  хулгай хийж байгаа хүн шиг сандарч, утасныхаа дууг хаалаа. Утас дуудсаар байгааг харж, сэтгэл нь догдлон, гар нь чичирсээр... Оюунаа утсаа авахгүй болохоор гайхаж байгаа байх даа гэж бодох зуур  түүний дүүрэн гунигтай том алаг нүд нүдэнд нь харагдах шиг болов. Гамбаа Оюунаатай уулзахгүй байхыг, утсаар ярихгүй байхыг хичээдэг. Гэвч сэтгэл нь түүнийг захирч, уулзахыг, утсаар ярихыг тэсгэл алдан хүлээнэ.
"ШУВУУД БУЦАХ ЦАГААР..." цааш унших »
ХӨГШИН АЗАРГА ЖОРОО СУРАХ ГЭЖ ЗОВДОГ БАЙНА Ш ДЭЭ
Хүн нээрээ амьдралд ам гарч болдоггүй гэж үнэн юмаа. Одоогоос олон жилийн өмнө араюдугаар ангийн математикийн шалгалт өгснийхөө дараа ангийнхандаа “Амьдралдаа өгөх сүүлчийнхээ тооны шалгалтыг давчихлаа” гэж онгирч байснаа санаж байна.
"ХӨГШИН АЗАРГА ЖОРОО СУРАХ ГЭЖ ЗОВДОГ БАЙНА Ш ДЭЭ" цааш унших »
(Нийт: 59)